اندر احوالات دکتر بیدکی، مدیر مدیره!!!

تا اونجایی که ما شناختیمشون؛

موضوع 1: اولین ذهنیتم مربوط میشه به توصیف شوهر فریده، می گفت: پرسیدم کدوم رییس دانشگاه عملکردش از بقیه بهتر بوده؟! گفته: همشون خوبن و هیچی نگفته!!!

درس آموخته1: این محافظه کاری، بدم نیست، این یه مزیت هست که مثل اسکول ها هرجا نشست بد این و اون نگه... این تیپ آدم ها خیلی قابل اعتماد دارند و بعدا هم کسی کمتر آتو دستشون داره... این نشونه هوشمندیه... رمز بقاش توی دوران ریاست های مختلف هم همین بوده...

موضوع 2: جالب بود، برای اولین بارخودشون بام تماس گرفتن... چقدر متفاوت از همه مدیرهای دولتی اطرافم.

در اولین ملاقات، ملاقات ما با چنین فردی مواجه شدیم...

ظاهر: خوش تیپ، کت و شلوار تر و تمیز اتو کشیده، کفش واکس زده، چابک، خوش رو، بیزینسمن، دانشگاهی، باکلاس (هارت و پورت کن و ور ور کن نبود! بسیار با وقار)

بعدا که توی رفتارشون دقیق شدیم، متوجه شدیم، خیلی روی جونی، لبخند و احترام کار می کنند!!! چقدر بلدند!!! دکتر، تپی چیزی در نمی انداخت، در تمام مراحل لبخند ملیح بر لب داشتنن و اصلا کل کل نمی کردند!!! دکتر اجازه می دادند همه حرف و نظرشون را اعلام کنند و بعدا چیزی که مورد نظرشون بود را به گروه ابلاغ می کردن!

موضوع 3: ما با چند تا استاد بیرون اتاقشون بودیم و ایشون توی اتاق در حال جلسه... جلسه که تموم شد، از اتاق دراومدن، ببخشید و عذر خواهی و دست دادن و خیلی گرم و گیرا، دعوتشون کردن به داخل... (من در کفشون مونده بودم چقدر انعطاف پذیر! چقدر تنوع حرکتی... تاحالا اینقدر تنوع حرکت بدنی اون هم با این سرعت از یک مدیر ندیده بودم)

مدیران دولتی قابل احترام...